Odmiany ziemniaka

Pełny wykaz odmian ziemniaka i szczegółowe informacje o nich można znaleźć na stronie:
http://www.coboru.pl/Polska/Rejestr/odm_w_rej.aspx?kodgatunku=ZIK


Cykl rozwojowy ziemniaka

W cyklu rozwojowym ziemniaka można wyróżnić pięć faz:

1. Faza spoczynku.
Rozpoczyna się po zbiorze dojrzałych bulw i trwa do rozpoczęcia kiełkowania. Okres ten jest różny dla poszczególnych odmian. Niska temperatura i niska wilgotność przedłużają okres spoczynku bulw ziemniaka.

2. Faza kiełkowania i wschodów.
Procesy związane z kiełkowaniem zachodzą w ziemniaku samoistnie, gdyż ziemniak w swoim składzie ma dużo wody. Światło nie jest potrzebne do kiełkowania ziemniaków, ale ma duży wpływ na formowanie się kiełków. Bez dostępu światła kiełki są cienkie, wątłe, łamliwe i bezbarwne. Kiełki tworzące się na świetle są krótsze, grubsze i zabarwione. Optymalna temperatura do kiełkowania to 10-15°C. Wzrost i rozwój korzeni rozpoczyna się przed pojawieniem się wschodów. Z chwilą pojawienia się wschodów kończy się faza silnego rozwoju systemu korzeniowego. Wytwarzanie korzeni, przy umieszczeniu sadzeniaków na głębokość 5-15 cm, przy średniej temperaturze 10-12°C, trwa około 21-24 dni.

3. Faza od wschodów do zawiązywania bulw.
Jest to okres wzrostu i rozwoju części nadziemnej i rozpoczyna się z chwilą wschodów, trwa do początku zawiązywania bulw. W drugiej części okresu intensywnego wzrostu rośliny następuje rozwój pędów podziemnych, zwanych stolonami. Długość dojścia do tej fazy jest cechą odmianową.

4. Faza od zawiązywania bulw do kwitnienia.
Około 2-3 tygodnie przed kwitnieniem ziemniaków, w okresie zawiązywania się pąków kwiatowych, następuje zawiązywanie bulw poprzez zgrubienia na wierzchołkach stolonów. Tylko około połowy zawiązanych bulw osiąga pożądaną wielkość, reszta jest za mała, albo całkiem zanika. Maksymalny ciężar części naziemnych rośliny ziemniaka występuje zwykle w okresie kwitnienia.

5. Faza od kwitnienia do dojrzewania bulw.
Faza ta to okres rozwoju bulw, wzrostu ich masy, oraz wzrostu zawartości w nich suchej masy. Po przekwitnieniu ziemniaka zmniejsza się ilość części naziemnych. Gromadzenie części zapasowych w bulwach odbywa się pod wpływem dwóch procesów: asymilacji i przemieszczaniu części zapasowych z części naziemnych do bulw. Zdarza się często, że części naziemne ziemniaka obumierają przedwcześnie na przykład pod wpływem chorób, czy wczesnych przymrozków. Tymczasem zamarcie części naziemnych nie jest równoznaczne z osiągnięciem dojrzałości fizjologicznej bulwy, a tylko dojrzałość fizjologiczna może być wskaźnikiem do rozpoczęcia zbiorów.